Muzej grada Novog Sada priređuje izložbu, u Domu Narodne skupštine Republike Srbije, o Stevanu Ćiriću (1886-1955) ministru prosvete i predsedniku Narodne skupštine Kraljevine Jugoslavije.

Stevan Ćirić je rođen u Sremskim Karlovcima, u uglednoj porodici. Posle školovanja u Novom Sadu, Debrecinu, Budimpešti i Beču, vratio se u rodno mesto i zaposlio kao profesor u Karlovačkoj gimnaziji. Političku karijeru započeo je kao gradski načelnik Karlovaca, banski većnik Dunavske banovine i član Banovinskog školskog odbora. Godine 1931. kandidovao se na parlamentarnim izborima i ušao u Narodnu skupštinu Kraljevine Jugoslavije.

Decembra 1934. godine postavljen je za ministra prosvete u vladi Bogoljuba Jevtića, a juna 1935. podneo je ostavku na to mesto, jer je izabran za predsednika Narodne skupštine. Na tom položaju ostao je do decembarskih izbora 1938. godine. Izbor skupštinskog Predsedništva vršen je na početku zasedanja (u oktobru) svake godine, tako da je Ćirić, na mesto predsednika, biran četiri puta. Bio je angažovan u radu Interparlamentarne unije, a dve godine je bio i član njenog Izvršnog odbora. Takođe, bio je angažovan u radu parlamentarne Male antante.

U vreme Ćirićevog predsedavanja Skupštinom završena je i svečano otvorena nova skupštinska zgrada (18. oktobra 1936. godine). On je brinuo o završnim radovima, o uređenju enterijera i o unutrašnjoj dekoraciji umetničkim delima.

Februara 1939. Ćirić je, ponovo kao ministar prosvete, ušao u vladu Dragiše Cvetkovića. Na tom položaju je ostao do avgusta 1939. godine, do sporazuma Cvetković-Maček, kada se povukao iz politike.

Društvena uloga Stevana Ćirića bila je, takođe, vrlo značajna. Bio je član Matice srpske, potpredsednik Istorijskog društva Novog Sada, član Rotari kluba i počasni član više sportskih, pevačkih i humanitarnih društava. Kao dugogodišnji predsednik Jugoslovenskog šahovskog saveza mnogo je doprineo razvoju jugoslovenskog šaha.

Stevan Ćirić je tokom rata doživeo brojne neprijatnosti i maltretiranja od ustaških vlasti, boraveći izvesno vreme u logoru Jadovno. Posleratne godine bile su teške za njega i njegovu porodicu, jer je tretiran kao pripadnik starog režima. Umro je 1955. godine u Sremskim Karlovcima.

Autor: mr Gordana Petković, viši kustos